Mama była i pojechała. Czas zleciał niesamowicie szybko – nawet nie zdążyła mnie dobrze zdenerwować. Pogoda była nawet przyzwoita, jak na tutejsze warunki...

I wyjazd do Londynu tez zaliczony. I zakończony na szczęście sukcesem. Pitol nie mógł się powstrzymać, więc zachowywał się jak typowy turysta – zabrał mnie nawet na wycieczkę tour busem :) Była ładna pogoda, i dzięki temu mogliśmy zobaczyć większość atrakcji. Jedną z nich był spacerek po Harrodsie podczas którego wpadliśmy na nikogo innego jak ... Rihannę!! Niestety jej goryl kazał mi skasować zdjęcie, które jej ukradkiem zrobiłam – miał ze dwa metry wzrostu i nie miałam odwagi się z nim kłócić

Na tym ostatnim zdjęciu, ten mały. ledwie dostrzegalny niebieski punkcik, to Królowa Elżbieta :)

Najważniejszy cel podróży, czyli rozmowa o wizę do USA to był żart, w sensie organizacji ambasady, ale już mi się nawet nie chce na nich strzępić języka. Grunt, że wizę dostałam, na 10 lat. Tylko nie bardzo wiem jak to się ma do ważności paszportu, bo ten mi wygasa w 2019, a wiza 2023? Cholera wie...
No i bilety do NY też już zakupione, normalnie aż mnie trzęsie z radości... :P Wyjeżdżamy 7 listopada, na 15 dni!!! :D
Z newsów, Pitolek w końcu dostał pracę, na pełen etat, całkiem niezłą pracę, i nienajgorzej płatną. Zaczyna kurs przygotowawczy 15 lipca, i jeśli pracy tej nie znienawidzi, to może być to praca na całe życie, która zapewni mu tez emeryturę itp. No i zapewni nam jako takie poczucie bezpieczeństwa finansowego...

Poza tym jest mi smutno, że przez to, że mieszkam tu o tylu wydarzeniach dowiaduję się z ryjoksiążki. Wiem, że to naturalna kolej rzeczy, że o mnie nie pamiętają, w końcu to juz 7 lat jak nie mieszkam w Polsce. Śluby, ciąże i tym podobne zdarzenia z życia moich niegdyś przyjaciół/znajomych, wszystko widzę tylko dzięki netowi – a co jakby go nie było? Niby nic, a jeszcze trochę boli...

A kończąc, tak na nieco pozytywniejszą nutę. Mam co najmniej raz na miesiąc rozmowę z moją menadżerką, a propos moich postępów itp. Rozmawiałyśmy wprawdzie o czym innym, ale jako wniosek do części rozmowy powiedziała, że „choćby jej by bardzo odpowiadało, żebym pracowała w tym dziale, na tym stanowisku przynajmniej do jej emerytury, ale jest pewna że na to nie ma szans”. Cokolwiek to by miało znaczyć :)

PS. Mało mnie tu ostatnio, bo zaabsorbował mnie mój mały ogródeczek, no i przeprosiłam się trochę z książkami ;) Tzn. kupiłam sobie Nooka (czytnik książek), i przerabiam całą Jeżycjadę . Tak, tak, wiem, to książki dla nastolatek, ale tak jakoś mnie naszło, żeby je sobie przeczytać raz jeszcze... I dobrze mi z tym :P